U širem prostoru oko Trga Branka Radičevića materijalizovani stoje dokazi razvoja srpskog građanskog društva od 17. do 20. veka. Mnogi će se zato zapitati o istoriji karlovačkih privatnih kuća očigledne lepote i značaja.
Jedna u nizu kuća na glavnom trgu je i ona u kojoj je živeo i umro arhitekta Vladimir Nikolić, graditelj mnogih zdanja u Sremskim Karlovcima, širom Vojvodine, čak i u Budimu i Vukovaru. Izgrađena 1772. u obliku slova „L“ kuća i danas osvaja baroknom lepotom. Nedaleko od glavnog trga nalazi se kuća Dimitrija Anastasijevića Sabova, sazidana 1790, a danas prepoznatljiva po rokoko fasadi sa mnoštvom dekorativnih elemenata. Po lepoti i značaju izdvaja se i kuća porodice Štraser u kojoj je osnovana najstarija apoteku u Vojvodini. Apoteka, u kojoj je sačuvan enterijer iz sredine 19. veka izrađen u Veneciji, se do Drugog svetskog rata zvala „Kod zlatnog orla“. Kuće porodica Matić, Ćirić, Simeonović-Čokić, kao i ona Ljudevita Auera u kojoj je stanovao Branko Radičević pripadaju nizu značajnih karlovačkih objekata.
Pavle M. Štraser ostavio je podatke o tome kako su u 19. veku živeli bećari, siromašni putnici namernici i sezonski radnici. Do zgrade današnjeg Zavičajnog muzeja postojala je kuća koja se zvala „herberg,“ gde se jeftino moglo kupiti pecivo i mesne prerađevine, a u velikoj sobi i prespavati na slami prostrtoj po podu za svega jednu krajcaru. Korisnici „herberga“ su subotom popodne, a nekad i nedeljom dok ne počne služba u crkvama, morali da počiste sve varoške ulice.
