Sokolska planina je jedna od četiri planine koje čine grupu Podrinskih planina, pored planina Jagodnja, Boranja i Gučevo. Sokolska planina, najveći planinski venac rađevinsko-jadranskog Podrinja, diže se jugoistočno od Krupnja između Drine, Azbukovice, Rađevine i Jagodnje.
foto pdpobeda
Omeđena je tokovima Drine i Uzovnice na zapadu, Ljubovije na jugu i Krive reke, Bogoštice na severoistoku, a odvaja Rađevinu (i Jadar) od Podrinja. Granicu između Sokolske planine i Jagodnje čini Vukova reka. Sokolska planina se pruža dinarski od Šapca (923 m) i Mačkovog Kamena (843 m) do Proslopa na jugoistoku. Spada u niže planine, sa najvišom tačkom Rožanj (973 m). Na obroncima planine nalazi se ostaci utvrđenja Soko grad, a ispod njega se nalazi Manastir Svetog Nikole - Soko.
Manastir pripada opštini Ljubovija. Smešten je spod najvišeg vrha Rožnja i udaljen je od Ljubovije 15 kilometara. Predstavlja prirodnu granicu između Azbukovice i Rađevine.
U tradiciji Srpskog naroda ima posebno značenje, ostao je simbol nepobedivosti i otpora turskoj vlasti u Srbiji, te zbog toga predstavlja jedan od simbola borbe srpskog naroda za očuvanjem nacionalnog identiteta, duhovnosti, vere i kulture.Na Sokolskoj steni, na dva kilometra od manastira, postavljen je pozlaćeni krst, visok 12 metara i težak 2.280 kilograma. Krst je postavljen 24. marta 2000. godine, kao spomenik nedužnim žrtvama NATO bombardovanja 1999. godine, a dar je Nemca Horsta Vrobela. Noću je osvetljen, pa zrači osobenim, svečanim mirom, dominirajući ovim delom Podrinja.
