Prelepu Đerdapsku klisuru nazivaju samoniklom botaničkom baštom. Koliko je to područje zanimljivo za botaničare svedoči i podatak da je Josif Pančić tokom istraživanja flore Kneževine Srbije, u periodu od 1853. do 1876. godine, čak dvanaest puta posećivao Đerdap i njegovu okolinu.
Ovaj Nacionalni park nalazi se na samoj granici sa Rumunijom, a prostire se duž sto kilometara desne obale Dunava, od Golupca do Karataša kod Kladova, i obuhvata uzani, od dva do osam kilometara široki šumoviti brdsko-planinski pojas na 50 do 800 metara nadmorske visine.
Nacionalni park obuhvata 64.000 hektara sa deset rezervata, a jedan od najlepših čine Veliki i Mali Štrbac sa Trajanovom tablom, nizvodno od Donjeg Milanovca. Kao i u ostalim rezervatima prvog stepena zaštite, koji se prostiru na ukupno četiri odsto površine Nacionalnog parka „Đerdap", i ovde je posetiocima zabranjen ulaz. Kroz šumske staze do vrha rezervata, odakle se prostire pogled na prelepu đerdapsku stenu, sme se kročiti samo u pratnji ovlašćenog vodiča.
