Gljive, kao jedno od tri "viša" carstva, pored flore i faune, sačinjavaju tzv. fungiju, grupu razlagača, mineralizatora organske materije, izuzetno značajnu u procesima kruženja materije i energije u prirodi.

Na Fruškoj gori gljive žive na pašnjacima, u ritovima, plavnim livadama i šumama, odnosno svuda gde se zemljišta ne obrađuju. Do sada je registrovano preko 500 vrsta. Pored visokospecijalizovanih gljiva, poznatijih po nazivu pečurke, koje proizvode plodonosna tela, postoje i prostiji oblici koje poznajemo pod nazivima plesni, buđi, pepelnice, plamenjače, vodene gljive itd.

Jedna od gljiva kojom obiluje Fruška gora je đurđevača. Lekovita svojstva gljive đurđevače ili majske kolobarnice, poznata su vekovima. Izrazito je bogata proteinima i vitaminima, biljnim mastima, belančevinama, mineralima, sadrži sve esencijalne aminokiseline, kao i antikancerogenu supstancu kalvacin. Zbog načina na koji raste, formiranja krugova - vilinih kola, dugo je izazivala strah među ljudima.

Zbog karakterističnog ukusa pečurke su omiljene na trpezama mnogih naroda, a njihova lekovita svojstva poznata su vekovima. Iako lekovite pečurke uglavnom rastu na prostorima Dalekog istoka, ima ih i kod nas, a jedna od najrasprostranjenijih je đurđevača ili majska kolobarnica (Calocybe gambosa), koja sadrži antikancerogenu supstancu kalvacin.

Ovaj šumski plod je vrlo važan za normalan rast, poboljšava koncentraciju i pamćenje, reguliše poremećeni metabolizam, pomaže kod neplodnosti, nervoze i depresije.Italijani su opčinjeni ovom gljivom što zbog ukusa, što zbog hranljive vrednosti.Klobuk ove vrste pečuraka je širok četiri do 10 centimetara, konveksan, bledožute boje, debeo, mesnat. Listići su bledi i tanki.