Rođena je 30. novembra 1859. godine u Novom Sadu, gde je provela detinjstvo, a školsko obrazovanje je završila u Pešti. Govorila je nemački, engleski, francuski i mađarski jezik.Kao ćerka Svetozara Miletića, narodnog borca i jednog od najbitnijih političara srpskog sveta u tadašnjoj Ugarskoj, još od najranije mladosti bila je upućena u očeve političke ideje i njegove poslove, te je kao vrlo mlada devojka postala njegova glavna saradnica.

Ne čudi onda što je upravo Milica praktično preuzela očeve poslove dok je on bio u zatvoru, napustivši svoje planove da studira medicinu u Švajcarskoj. Vodila je sve očeve prepiske, održavala njegove političke kontakte i polako sticala sopstvene političke veze. U tom periodu Milica takođe uređuje i piše članke za list Zastava, jedno od najbitnijih i najčitanijih srpskih javnih glasila tog vremena, spasivši ga od gašenja ili prelaska u ruke političkih protivnika.

Godine 1885. Milica Miletić se udaje za Jašu Tomića, književnika i novinara, koji je i sam kao vođa jedne radikalne grupe u Vojvodini bio bitna politička ličnost toga vremena. Zbog svog braka i političke angažovanosti, Jaša i Milica Tomić bili su na stalnom udaru javnosti i političkih protivnika, koji su tvrdili da je njihov brak sklopljen iz čistog koristoljublja. Milica je bila aktivna u stranci svoga muža i čak učestvovala u radu Velike narodne skupštine u Novom Sadu.

Proučavajući književnost stranih naroda i vodeći u očevo ime list Zastava, Milica Tomić uviđa potrebu za jednim ženskim časopisom, pa tako 1911. godine pokreće časopis Žena. Ovaj časopis nailazi na izuzetno dobar prijem kod srpske javnosti, jer kao kulturni časopis na srpskom jeziku svim Srbima i Srpkinjama pružao je mogućnost da se upoznaju i budu u toku sa svetskim kulturnim dešavanjima.

Istovremeno, Milica Tomić je bila prva i jedina žena s prve polovine dvadesetog veka koja je i zvanično bila potpisana kao urednica jednog ženskog časopisa, što govori izuzetno mnogo o snazi njene ličnosti i njenom društvenom angažovanju.

Autor:Šejla Džidić

Vodila je prepiske sa mnogim svetskim feministkinjama i sufražetkinjama i osnivačicama novosadske čitaonice "Posestrima", koja je okupljala žene u cilju njihovog opismenjavanja i daljeg obrazovanja. U duhu feminizma delovala je preko svog časopisa zalažući se za emancipaciju žena i za koncept nove žene sa drugačijim, modernim pogledima i ulogama u društvu.

Smatrala je da osnovni uslov za emancipaciju i napredak žene leži upravo u njenom obrazovanju i da obrazovana žena postaje stub svoje porodice i na taj način uspeva da u još boljem smislu ostvari sebe kao suprugu i majku, stvarajući zdravo porodično okruženje podižući i obrazujući svoju decu na kvalitetan način.

Samim tim, obrazovana žena unapređuje kompletno društvo, te se tako mora uključiti i u sfere javnog života.

Milica Tomić je ostala upamćena kao jedna od prvih Srpkinja u politici, prva urednica časopisa, humanitarka, feministkinja, čiji je aktivizam utabao stazu za položaj žena u političkoj sferi i u mnogim drugim aspektima društvenog života.