Stefan Uroš II Milutin Nemanjić bio je sin kralja Uroša I i kraljice Jelene Anžujske, mlađi brat kralja Dragutina i otac kralja Stefana Dečanskog. Rođen je oko 1253, a umro u Nerodimlju 1321. Bio je jedan od najmoćnijih srpskih vladara u srednjem veku (1282–1321). Tokom njegove skoro četrdesetogodišnje vladavine, kraljevina Srbija otpočela je svoje značajno širenje ka jugu na račun Vizantije sa kojom je 1299. godine uspostavljena nova granica, čime je srpskoj državi priključen severni deo današnje Albanije i veći deo današnje Republike Makedonije. On je prvi kralj Srbije koji je postao ozbiljan politički faktor u regionu.

Kralj Milutin se smatra najvećim graditeljem i donatorom srpskih crkava i manastira među Nemanjićima. Njegov biograf navodi da je vladao četrdeset godina i podigao četrdeset crkava. Osim u samoj kraljevini Srbiji, on je podizao sakralne objekte, ili ih obnavljao, i po Vizantiji (Solunu i Carigradu), Svetoj gori, Palestini, Sinaju i Italiji.

Po značaju i lepoti izdvajaju se Bogorodica Ljeviška, Gračanica, Kraljeva crkva u Studenici, Bogorodica Trojeručica u Skoplju, Staro Nagoričane i Banjska na prostoru njegove države, odnosno manastirska crkva u Hilandaru na Svetoj Gori, van njegove države. Kanonizovan je dve i po godine posle smrti i proglašen Svetim kraljem, a njegovo žitije je napisao njegov saradnik i kasniji arhiepiskop srpski Danilo II.

Ženio se pet puta, poslednji put vizantijskom princezom Simonidom 1299. godine. Ta godina bila je prekretnica u njegovoj vladavini. Proces vizantizacije zahvatio je celu državu, čime je Srbija veoma ojačana.

Autor: S.Malavrazić