Slike Save Šumanovića nastale u Parizu izložene su u Galeriji Spomen zbirke Pavla Beljanskog. Ekskluzivno, publika je u prilici da pogleda i do sada neizlagana dela velikog slikara.
Veći deo eksponata čine slike iz Muzeja savremene umetnosti u Beogradu, ukupno 11, a šest dela otkupio je svojevremeno kolekcionar Pavle Beljanski, koji je najviše cenio Šumanovićeva dela nastala po uticajem pariske škole, kada je ovaj najdarovitiji umetnik stvarao pod uticajem Pikasa i Sezana. Francuska vlada dozvolila je da novosadska publika vidi delo "Kupačica", a reč je o kopiji čiji original se od 1927. godine nalazi u muzeju "Ežen Buden" u Francuskoj.
Ova slika nedavno je otkrivena posle 85 godina.
Centralni deo izložbe su monumentalne slike "Doručak na travi", vlasništvo zbirke Pavla Beljanskog, i "Veliki akt" iz Muzeja savremene umetnosti u Beogradu.
Doručak na travi 1927g. (Pavle Beljanski muzej)
Predstavljajući se prvi put beogradskoj publici 1928. godine, Šumanović je izložio i Doručak na travi. Cela izložba je rasprodata, a Doručak je kupio izvesni trgovac Đerasi, od koga će Beljanski otkupiti ovo platno. Slikajući svoje remek--delo godinu dana ranije, Šumanović nije ni slutio da će se naći u nizu interpretatora čuvene Maneove slike (1863/64), između ostalih Monea (1865), Pikasa (1961) i američkog vajara Džonsona (1994), čije delo svojim nazivom Déjeuner Déjà Vu rezimira ovaj postupak obraćanja umetnika umetničkim delima. Iz te perspektive, Šumanovićeva slika dobija dvostruki značaj. S jedne strane, u doba svog nastanka, Doručak na travi reflektuje aktuelno parisko retro-podneblje, dobija izvrsne ocene ondašnje francuske i domaće kritike, i u punom sjaju otkriva pravi Šumanovićev koloristički senzibilitet. Mada zadržava ostatke kubističkog tretmana koji opominje na školovanje kod Lota (autoportret slikara i profil obučene ženske figure s desne strane, smenjivanje toplih i hladnih tonova, struktura kompozicije), Doručak je svojim pastelnim koloritom, gustom fakturom, upotrebom konture, najbolja ilustracija sazrevanja novog stila koji će Šumanović u varijacijama nastaviti da neguje i u šidskom periodu. S druge strane, ovo monumentalno delo u svetlu postmodernističkih ponovnih iščitavanja Maneovog Doručka u drugoj polovini dvadesetog veka dobija mogućnost novih interpretacija, kojima ide u prilog već otkrivena „intuicija postmodernog" u Šumanovićevom ciklusu „Šidskih kupačica"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sastavni deo ove ekskluzivne postavke čine i retko izlagana pisma koja je slikar slao iz francuske prestonice, kao i geografski prikaz Monparnasa i najlepših mesta u Parizu, u kojima je 20-ih godina prošlog veka naslikao najlepše pejzaže i aktove.
