Na obroncima Suve Planine, u selu Jašunja nedaleko od Leskovca, nalazi se manastir svetog Jovana Krstitelja. Manastirski hram podignut je 1517. godine na temeljima starijeg hrama iz nemanjićkog perioda, a podigao je Andronik Kantakuzin sa braćom. Porodica Kantakuzin bila je u bliskim rodbinskim vezama sa poslednjim potomcima despotske loze Brankovića.

Crkva je jednobrodna, sa poluobličastim svodovima i tremom sa zapadne strane. Hram je u potpunosti živopisan, a najstarije freske, naslikane su 1524. godine zahvaljujući izvesnom Petru iz Sofije. Ove freske nalaze se u naosu. Freske u srednjoj zoni narteksa naslikane su kasnije, oko 1584. godine, kada je i oslikana zapadna fasada.

Manastir je nekoliko puta stradao od Turaka, pa je zbog toga često obnavljan i prepravljan. Manastirska Crkva je obnovljena 1693. godine, kada je nadzidana i promenjena krovna konstrukcija. Tada je naslikan novi živopis, koji je u potpunosti prekrio stari, a ktitori živopisa bili su Roman i pop Živko. Manastir je teško stradao u vreme Prvog i Drugog srpskog ustanka, ali je ubrzo obnovljen.Poslednje radove na freskama, izveo je 1902. godine freskoslikar iz Velesa, Jakov, uz pomoć sina Đorđa, zadržavajući prvobitni raspored kompozicija. Arheološki, arhitektonski i živopisni konzervatorski radovi su izvedeni u periodu od 1986. do 1987. godine.

Nakon Oktobarske revolucije, dvadesetih godina XX veka u manastir se naseljavaju ruski monasi, kada počinje materijalna i duhovna obnova ove svetinje. Nakon Drugog svetskog rata, dolaskom nove vlasti, 1952. godine manastiru je oduzeta sva imovina.
21. maja 1986. godine manastir je stavljen pod zaštitu Države, pod rednim brojem SK 210, kao spomenik kulture od velikog značaja. 2006. godine započeta je nova obnova manastira, kada je podignut novi konak, zvonik i ograda oko manastira.