Crkva brvnara u Gorobilju kod Požege sagrađena je 1705. godine i jedna je od najstarijih, ali i najmanjih u Srbiji. Crkva je posvećena Rođenju Svetog Jovana Krstitelja i sigurno je najveća znamenitost u Gorobilju. Nakon seobe Srba pod patrijarhom Arsenijem Čarnojevićem 1690. godine, novodoseljeno stanovništvo na ovom prostoru zateklo je pust kraj, bez crkve. Da bi crkva bila što neupadljivija nije bila izdignuta od zemlje, a vrata su bila vrlo niska. Prema jednom predanju ova crkva prvobitno je bila sagrađena u zaseoku Slatina, odakle su je Gorobiljci, kada su saznali da se Turci spremaju da je zapale, jedne noći tajno rasklopili i preneli u zaselak Počeča.

Prekrivena je šindrom i ukrašena obojenim trakastim šarama. Konstrukciju hrama čine hrastova brvna debljine 12 cm, koja su na krajevima spojena u ćert. Dužina crkve je 9,9 metara, a širina 4,5 metara. Ikonostas su slikali zograf iz Negrišora (Dragačevo) Janko Mihailović Moler i njegov sin Sreten Protić-Molerović 1833. godine. Crkva je temeljno obnovljena, prepokrivena šindrom, a pored nje izgrađena je nova drvena zvonara.

Crkva je prvi put spaljena od strane Turaka između Kočine krajine i Prvog srpskog ustanka (1788-1804). Obnovljena je 1810, da bi je 1813. godine Turci ponovo spalili posle sloma ustanka. Nova obnova usledila je 1820. godine. Kada je 1832. godine ukinuta zabrana crkvenih zvona u oslobođenoj Srbiji, Gorobiljci su dobavili jedno zvono iz Austrije i postavili ga na zvonaru pored crkve 1833. godine.

Sve do 1936. godine jedini sačuvani rimski spomenik u Gorobilju, žrtvenik sa natpisom I. O. C. TAVRO PROCULUS L. P., nalazio se u crkvi ispred oltara i služio je kao časna trpeza. Danas se on nalazi u crkvenoj porti.